İÇİ BOŞ KAVRAMLAR

 

12 yıl önce yazılıp yayınlanmış bir yazı. “İçi Boş Kavramlar”la düşünmenin, eylemenin olanaksızlığını gösteriyor. Yeminine sadık olmayan bir cumhurbaşkanı anayasaya karşı darbe yapıyor  ama milli iradeyi temsil eden TBMM ona gereken cevabı vermiyor, veremiyor.

Çok yazık!

10 000 volt gibi çarpmayan milli irade ne işe yarar, pas pas olmaya mı?

***

[İçi boş kavramlara, içi boş lâkırdılara, eskiler  “lâf ü güzâf” derlerdi. Ama el-hakk, Kamu Vicdanı, Milli İrade, Halk İradesi, Ortak Bilinç, Ortak Akıl, Ortak Vicdan gibi faşizm kokan ‘‘lâf ü güzâf”ların okkalı bir sanal ağırlıkları var.

Eskiden, ağırbaşlı insanlar, karar verilmesi gereken durumlarda, ne denli düşünceli ve tedbirli olduklarını sezdirmek için,  “mülâhazât hânesini boş bırakmak” deyimini kullanırlardı. Yani, bir konu hakkındaki düşüncelerin yazılacağı yeri, sütunu boş bırakmak. Eskinin ağır top politikacıları, fıkra ve makale yazarları ne kadar ‘‘dûr-endiş” (ilerisini düşünen, tedbirli, akıllı) olduklarını göstermek için bu hâneyi daha sonra dolduracaklarını imâ ederlerdi. Ama daha sonra da o hâneyi boş bırakırlardı.

Ben en çok bu  “lâf ü güzâf”ların ‘‘ortak” sözcüğüyle türetilenlerine kızarım. Sanki bir şey ‘‘ortak” olursa güvenilirlik, geçerlilik kazanacak. Oysa, ortak mülkiyete iltifat etmeyen âdemoğlu iradesini, bilincini, vicdanını neden başkalarıyla paylaşsın?

Daha önceki yazılarımda da ‘‘ortak dikkat”e arz etmiştim (edilebilir): Böyle içi boş olduğunu sandığınız lâkırdılarla karşılaştığınız zaman, bunu (bunları) Fransızca, İngilizce, Almanca (üçü yeter) dillerinden birine çevirin, çevirtin; bakalım o dillerde karşılıkları var mı?

Örneğin, ‘‘Ortak Akıl”… ‘‘Ortak Akıl”ın Fransızcada geçerliliği varsa, en sıradan bir sözlükte bile olması gerek. Ya ‘‘la raison collective” ya da ‘‘la raison anonyme” olarak. Ama yok. Buna karşılık, ‘‘usçul, ussal, usa dayanan, akla, usa uygun, usa yatkın, makul, sağduyuya aykırı düşmeyen” anlamında ‘‘rasyonel” (rationnel) sözcüğü var. Gelin, biz şu gösterişsiz ‘‘rasyonel”le idare edelim.

Kötü politikacılar ve yazarlar içi boş düşüncelerine ağırlık kazandırmak için toptancı uyduruk kavramlar kullanırlar. Böylece, bir şeyin, bir kimsenin, bir partinin toplumun  “Tamamı”  tarafından seçildiğini, beğenildiğini, onaylandığını imâ etmek isterler. Doğrusunu isterseniz, “Ortak Mülkiyet”ten hoşlanmayan halkımız, aklın, vicdanın, iradenin, bilincin ortaklığına düşkün görünmektedir. Oysa, olmayan ortak akla sadece akılsızlar güvenir, olmayan ortak vicdana ise sadece vicdansızlar sığınır.

Örneğin, Başbakan Gül, kendisine yöneltilen haklı eleştirileri savuşturmak için milli iradeyi temsil ettiğini söylüyor. Hangi Milli İrade? Milli İrade varsa bunun karşılığı yüzde 100 oy olmalı. Ama biri çıkıp da ‘‘Hayır, sayın başbakan, siz milli iradenin ancak yüzde 35’ini temsil etmektesiniz!” diyemiyor. Diyemiyor, çünkü Başbakan’ın sahip olduğu yüzde 35’in yüzde 65’ten daha büyük olduğunu ileri süren goygoycu  dayıları var!

Bir kez daha yazıyorum: Milli İrade bir kuruntudan başka bir şey değildir!]

(HÜRRİYET, 2 Şubat 2003)

***

12 yıl önce yazılıp yayınlanmış bir yazı.

“İçi Boş Kavramlar”la düşünmenin, eylemenin olanaksızlığını gösteriyor.

Yeminine sadık olmayan bir cumhurbaşkanı anayasaya karşı darbe yapıyor  ama milli iradeyi temsil eden TBMM ona gereken cevabı vermiyor, veremiyor.

Çok yazık!

10 000 volt gibi çarpmayan milli irade ne işe yarar, pas pas olmaya mı?

Özdemir İnce

19 Ağustos 2015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“İÇİ BOŞ KAVRAMLAR” üzerine bir düşünce

  1. Geri bildirim: İÇİ BOŞ KAVRAMLAR

Yorumlar kapalı.