SİVAS’TA İŞLENEN İNSANLIK SUÇU

Sivas katliamı konusunda çok yazı yazdım. Bunlardan ilki, önce “Tarih Bağışlamaz” sonra “Yazmasam Olmazdı” adlı kitaplarımda yer alan “Sivas’tan Sonra” başlıklı yazımdır. 9 Temmuz 1993 tarihli Aydınlık gazetesinde yayınlanmıştı. Yazı şöyle başlıyordu:
“Devlet, hakem olması gerekirken yan tutarsa suç işlemiştir, ‘devlet’ devletliğini kanıtlamak gerektiğinde bunu yapmıyorsa suç işlemiştir, ‘devlet’ suç işlemişse devlet olma niteliğini yitirmiştir ve bir kez daha suç işlemiştir, çünkü devletin devlet olma niteliğini yitirmesi onun işleyebileceği en büyük suçlardan biridir. Böyle bir durumda bu ‘devlet’ yargılanır.”
Devletin yerine getirmediği görevlerin sorumluluğu hükümetlere aittir.
***
Sivas davasında davacı durumunda olanlar ve sivil toplum örgütleri son günlerde yayınladıkları “Kamuoyuna…” başlıklı bildiride, “Sivas dışından gelen ve örgütlü bir biçimde eylem için orada bulunan kişi ve grupların kaçmalarına izin verildiği için bugüne kadar yalnızca 160 sanık yargı önüne çıtartılabildi” denildikten sonra, kanıt olarak sanıklardan Cafer Erçakmak, İhsan Çakmak ve Vahit Kaynar’ın durumları örnek verilerek Emniyet makamlarının görevlerini yerine getirmedikleri ileri sürülüyor. Ayrıca, davanın 7 firari sanığıyla ilgili davanın zamanaşımı dolayısıyla düşeceği, bu nedenle davanın “İnsanlığa Karşı İşlenen Suçlar” (Türk Ceza Kanunu Madde 77) bağlamına alınması isteniyor.
***
Ceza Hukuku’nda uzman bir bilim adamına danıştım. Şöyla konuştu: “Zamanaşımı süresinin dolması bakımından TBMM’nin yapabileceği bir şey yok. Burada temel sorun, yargılamanın zamanında tamamlanmaması, sanıkların “bulunamaması”, yurtdışında kaçak olduğu saptanan sanıkların iadelerinin zamanında istenememesi gibi gecikme ya da geciktirmelerden kaynaklanıyor. Kemal Türkler davası gibi birçok dava bu şekilde zamanaşımına uğradı. Örneğin kolluk görevlilerinin karıştığı olaylarda, çalıştıkları birimler belli de olsa bunların bulunamadığı, duruşmaya getirilemediği birçok dava var. En son Hizbullah davasında, on yıllık tutuklama süresinin dolması nedeniyle tutuklu sanıkların serbest bırakılması tepki çekti. Halbuki, bu süre dolunca serbest bırakılmaları hukuka uygun. Burada sorun on yılda yargılamanın tamamlanamaması.”
İfade o kadar açık ki, bilim adamına “Devlet, suçluların yanında taraf mı tutuyor?” diye saçma bir soru sormadım. Ancak kimi hukukçulara göre de Mahkeme tarihsel örneklerin sürekliliğini göz önünde tutarak davayı yorumlayıp değerlendirebilir.Bu hususta karar verebilecek durumda değilim. Ancak kafam ve gönlüm davanın İnsanlığa Karşı İşlenen Suçlar’dan sayılmasından yana.
***
Toplumsal Bellek Platformu ile yakınlarını faili meçhul cinayetlerde yitirmiş olanların konuyla ilgili girişimleri, TBMM Genel Kurulu tarafından 14 kez reddedilmiş. Ancak, İnsan Vicdanı şöyle konuşuyor: “Önümüzde Futbolda Şike suçlarıyla ilgili olarak TBMM’nin kabul ettiği bir yasa var. Bu yasa, görülmekte olan davaya müdahale mazeretini ortadan kaldırıyor ve yasa yapma hakkına sahip olan Yasama Meclis’i gerektiği zaman gereken yasayı çıkarmak hakkına sahiptir, bu açıdan, Yasama Meclis’i çıkartacağı bir yasa ile Sivas Davası’nı ‘İnsanlığa Karşı İşlenen Suçlar’ bağlamına alabilir ve firari durumda bulunan sanıkları zamanaşımı dışında tutabilir. Bu yasal önlem alınmaz ve firarilerle ilgili dava düşerse, Devlet görevini yerine getirmemiş olur. Bu da suça iştirak suçunu oluşturur ve vatandaş gözünde tarafsızlığını yitirmiş olur”.
Bu hususta hukukçular ne diyor acaba?
Bir televizyon programında, “Dalga geçer gibi” Sivas katliamı kurbanları “Cayır cayır yanmadılar, dumandan boğuldular. Vicdanım rahattır,” diyen, Madımak katliamı sırasında Sivas Belediye Başkanı olan Temel Karamollaoğlu haklı duruma geçer.
“Nürnberg” mahkemelerinde devletler de yargılanır. Anayasaya göre “Bir Hukuk Devleti” olan Türkiye Cumhuriyeti devleti bu duruma düşmemelidir.